Your Company
 
Å eg veit meg.. Å,bukken var.. Å,jeg vet en seter
Hem Blokkfløyte Register Sanger A B 1 B 2 D 1 D 2 D3 D4 E F G 1 G 2 H 1 H 2 I J 1 J 2 K L 1 L 2 M 1 M 2 N 1 N 2 O PQ R S 1 S 2 T 1 T 2 U V W Æ Ø Å ÅÅ

Å eg veit meg..

 
 
 
 Image0478
 Image0479
 
 
 Å  eg  veit  meg  eit  land
 
 langt  der  oppe  mot  nord
 
 med  ei  lysande  strand
 
 mellom  høgfjell  og  fjord.
 
 Der  eg  gjerne  er  gjest,
 
 der  mitt  hjarta  er  fest
 
 med  dei  finaste, finaste  band.
 
 
 
 Ref:
 Å  eg  minnest,  å  eg  minnest,
 
 å  eg,  minnest  så  vel  dette  land.
 
 Å  eg  minnest,  å  eg  minnest,
 
 å  eg  minnest  så  vel  dette  land !
 
 
 
 Der  eit  fjell  stig  mot  sky
 
 med  si  krone  av  snø,
 
 og  i  lauvklednad  ny
 
 det  seg  speglar  i  sjø.
 
 Og  det  smiler  mot  strand
 
 med  si  bringe  i  brann
 
 i  den  solklåre,  solklåre  kveld:
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . . . dette  fjell !
 
 
 
 Ja,  eg  kjenner  den  stad
 
 der  eg  stima  som  gut,
 
 der  eg  kaua  og  kvad,
 
 så  det  svara  frå  nut,
 
 der  eg  leika  og  log
 
 i  den  lauvkledde  skog
 
 mellom  blomar  og  blomar  og  blad:
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . . .   denne  stad !
 
 
 
 Og  når  vinden  var  spak,
 
 for  om  fjorden  eg  rundt.
 
 Der  eg  rodde  og   rak
 
 som  ein  fiskande  glunt.
 
 Der  eg  leikande  låg
 
 og  meg  vogga  på  våg
 
 i  den  nattsol,  den  nattsol  der  nord
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . .   denne  fjord !
 
 
 
 Men  det  dårande  hav
 
 som  no  drøymer  så  stilt,
 
 vert  ei  glupande  grav
 
 når  det  reiser  seg  vilt.
 
 Snart  det  lokkar  og  ler,
 
 snart  det  over  deg  slær
 
 og  dreg  båten,  dreg  båten  i  kav:
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . .  dette  hav !
 
 
 
 I  min  heim  var  eg   sæl,
 
 - av  di  Gud  var  attved,
 
 og  eg  kjende  så  vel
 
 kor  det  anda  Guds  fred,
 
 når  til  kyrkja  me  fòr,
 
 når  med  heime  heldt  kor
 
 og  med  moder,  med  moder  eg  bad.
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . .   denne  stad !
 
 
 
 Denne  heim  er  meg  kjær
 
 som  den  beste  på  jord,
 
 han  mitt  hjarta  er  nær
 
 denne  fjetrande  fjord,
 
 og  det  målande  fjell
 
 og  den  strålande  kveld,
 
 hugen  leikar  på,  leikar  på  deim:
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . .   denne  heim !
 
 
 
 Og  eg  lengtar  så  tidt
 
 dette  landet  å  sjå,
 
 og  det  dreg  meg  så  blidt
 
 når  eg  langt  er  ifrå.
 
 Med  den  vaknande  vår
 
 vert  min  saknad  så  sår,
 
 så  mest  gråte,  mest  gråta  eg  kan.
 
 Ref:  Å  eg  minnest . . . .  dette  land !
 
 
 Image0038